پند 312
فیلی را آوردند بر سر چشمه ای که آب خورد ،خود را در آب می دید و می رمید. او می پنداشت که از دیگری می رمد ،نمی دانست که از خود می رمد.
همه اخلاق بد ،از ظلم و کین و حسد و حرص بی رحمی و کبر ،چون در توست نمی رنجی، چون آن را در دیگری می بینی می رمی و می رنجی.
مولانا
+ نوشته شده در سه شنبه یکم شهریور ۱۳۹۰ ساعت 15:28 توسط مهدی
|